Pochodzenie koni rasy fiording nie jest do końca wyjaśnione. Przypuszcza się, że pochodzą z górskich obszarów zachodniej Norwegii. Pewne jest, że był to koń prymitywny, który został poddany krzyżowaniu z innymi rasami. Możliwe jest również i to, że ze względu na szczególnie małe wymagania pod względem warunków utrzymania i żywienia rasa wywodzi się od kuca z epoki lodowcowej.

     Fiord to koń o mocnej budowie ciała, wysokość w kłębie od 130 do 148cm, o kształtach okrągłych w typie nordyckiego konia zimnokrwistego. Koń ten charakteryzuje się dużą pełną wyrazu głową. Szyja krótka, silna. Jest to koń o mocnym grzbiecie, średniej długości i o krótkim, ściętym zadzie. Cechą koni tej rasy są silne kończyny o niewielkich szczotkach pęcinowych i mocnych, pigmentowanych kopytach. Koń ten ma wybitne zdolności do kłusowania, który nie jest posuwisty lecz drobiący.

     Umaszczenie tych koni odróżnia je od innych ras i jest typowo bułane w różnych odcieniach - od prawie białego, przez kremowy, rudy, aż do brunatnego. Przez grzbiet przechodzi ciemna pręga, typowa dla koni bułanych. Fiordingi mają zwykle charakterystycznie krótko strzyżoną grzywę. Wówczas włosy grzywy są stojące. Wewnętrzne pasmo grzywy jest czarne, zewnętrzne zas jasne. Ogon stanowi mieszaninę włosów czarnych i barwy sierści.

     Konie rasy fiording sprowadzone zostały do Polski po zakończeniu drugiej wojny światowej z rewindykacji z Niemiec oraz Norwegii i Danii. W sumie ponad 800 klaczy.